Bedankt!

21-02-2019

Wat een warme douche!

Vandaag plaatste ik een bericht op Facebook en Instagram waarin ik mijn gevoelens van de laatste weken op "papier" zette. De laatste weken was ik namelijk mijn vlammetje kwijt!

Dat vlammetje wat me scherp en gefocust houdt. Dat vlammetje wat even van de aardbodem verdwenen was, wat ik dagelijks nodig heb. 

Het kwam doordat ik van veel ouders terugkreeg dat school liever niet had dat ze naar mij toe zouden komen. Het was "niet erg" genoeg of "we doen het liever zelf" waren argumenten die ik vaak hoorde. 

Ouders die zich vervolgens niet gehoord voelden omdat ze al zolang aanmodderen en er geen schot in zit. Er plannen beloofd zijn maar niet gemaakt. 

Één van mijn werkzaamheden is om ouders gerust te stellen. Door naar ze te luisteren. Vele komen zwaar gefrustreerd binnen namelijk. Ze zitten soms met de handen in het haar. Niet omdat hun kind zo laag scoort of dat het onhandelbaar is, nee omdat ze niet gehoord worden. 

Omdat ik me zo goed in alle kanten in kan leven geef ik ouders vaak een blik achter de schermen. Ik leg uit waarom leerkrachten handelen zoals ze handelen. Dat het niet aan de leerkracht ligt maar aan het systeem. Daar kan de leerkracht niets aan doen. 

Een andere rol van mij is het ontzien van de school. Door met dit kind te werken